Selecteer een pagina

Afgelopen jaar ben ik opvallend vaak in Den Bosch geweest. Leuke stad. De familie van m’n vriendin Annelin (dat rijmt) komt daarvandaan. We hebben trouwens ook zo’n jaar verkering. Het lijkt erop dat een en ander niet los van elkaar kan worden gezien.

Maar nu eerst nog even dit. We zijn tenslotte in Den Bosch beland. Graag uw aandacht voor de Bossche bol. Bestel, eet en proef deze magische chocoladebol (of sjekladebol in welbespraakt Bosch). Van banketbakker Jan de Groot, de ongekroonde koning van ’s-Hertogenbosch. Nog niet zo’n bolleke op? Doe dat dan. Haast u! Zelfs een ober van een niet nader te noemen terras – met nota bene Bossche bollen van eigen makelij – vond die van Jan de Groot véél lekkerder. Oké, is goed. Doe dan maar een worstenbroodje.

Wie drinkt, moet eten. Na enkele versnaperingen in de binnenstad, vroegen wij Annelins tante Els waar aan te schuiven voor een degelijke hap. Als je ergens niet wekelijks bent en zodoende niet precies weet waar te smikkelen: vraag ’t de inheemse lokale mensen die er nog wonen. Tante Els is er zo eentje en bovendien uit het goede Bourgondische hout gesneden. “Ga naar De Stip,” reageerde ze resoluut. “Isnie goeiekòòòp, maar die biefstuk!”.

Niet heel veel later dreunde de ferme serveerster bij De Stip eerst nog het menu op (dat vind je niet op je houten tafeltje noch aan de muur…). Niet geheel gespeend van voorkennis kozen wij unaniem voor de asperges. Geintje natuurlijk. Biefstuk! De Stip is een aangenaam ouderwets eetcaféetje. Geen ingewikkeld gedoe. Hoe je de biefstuk wilt hebben, wordt ook niet gevraagd. Prima. Wel bestaat de mogelijkheid je sausvoorkeur, in mijn geval peper, aan te geven. Je leeft maar één keer dit leven. Daarover gesproken: ik heb in 37 jaar aardig wat biefstukjes op. Vroeger thuis op witte sneetjes brood met een beetje jus erover!

De nonchalante sfeer bij De Stip deed me ergens denken aan die van de eerste – toen de filiaalteller nog op twee stond – Loetje in Amsterdam. Maar dan op z’n Bosch. Vriendelijker. Het biefstukbakkersduel wordt beslecht in het voordeel van De Stip. Die biefstuk kun je gerust met je lepel eten, zo mals. Over de tapkeuze (Heineken, Heineken en Heineken) en het bord dressing met sla rep ik verder geen woord. Maar die biefstuk! Potjandosie. Maar… Isnie goeiekòòòp!